h1

DEMEC

August 30, 2008

Αγαπημένη έκφραση, των Βορίων, φαντάζομαι κάτι σε ημί ξήρο με μπόλικα αρώματα αλλά όχι ολοκληρωμένο για διάθεση στην αγορά κρασί, ή κατά την καθομιλουμένη ‘και καλά’, επιτηδευμένο…

 

Ετσι ακριβώς αισθανόμουν στην χθεσινή μου έξοδο στην Αθήνα, Γκάζι, στην άλλοτε παρακμιακή συνοικία που συντηρούσε τις  μνήμες των γερόντων που κάποτε είχαν φάει ψωμί απο το εργοστάσιο.

Χθες ήταν γεμάτη απο κόσμο, μαυρισμένα κορμάκια 18χρονών κοριτσιών καλοχτενισμένα αγοράκια μπόλικο στυλ και ένα δίπιτο με γύρο. Η εγώ έχω γεράσει επικίνδυνα ή πλέον περνάω και εγώ με την σειρά μου μια ηλικιακή κρίση που με καθιστά πιο συντηρητικό απο τις γενιές που έρχονται.

Παντού είχα την αίσθηση πως ο κόσμος βρισκόταν εκεί για κάποιο λόγο διάφορο απο την διασκέδαση ή το παιχνίδι που κάποτε παιζόταν στα μαγαζιά και στους περίβολους τους.

Χαλάλι όμως εμείς πάλι χορέψαμε σε άρνηση και πείσμα των χρόνων που πέρασαν και σώσαμε την βραδύα για ιδίο όφελος φυσικά.

Μου λείπει το νησάκι που τόσο έβρισα στα προηγούμενα ποστ. Όσο και αν και εκεί έχει χαθεί το αυθεντικό και το γνήσιο, δεν παύει ακόμα να είναι ένα μικρό καταφύγιο για μένα. Ελπίζω να συνεχίσει να με καλεί με κάθε του ευκαιρία .

 

Αύριο κλείνει και εκεί μια σελίδα και λυπάμαι που δεν θα είμαι εκεί. Τελευταία μέρα που θα δουλέψει το Λαγούμι, όλες οι funk, jazz, ska βραδύες θα είναι απο αύριο μόνο μια ανάμνηση. Κλείνει οριστικά.

Καλή. τύχη ρε Δημήτρη σε ότι κάνεις απο κει και πέρα είμαστε σίγουροι πως θα είναι γουστόζικο, Πρόδρομε θα τα πούμε πάνω στην Στοά – εσένα δεν σε χάνουμε

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: