h1

strike out!

December 11, 2007

Αγωνία με έχει πιάσει για την έκβαση της αυριανής απεργίας. Σίγουρα θα έχει κόσμο, το ερώτημα όμως είναι αν θα έχει και αποτέλεσμα. Φαίνεται πλέον πως οι κοινωνικοί αγώνες δίνονται μόνο και μόνο για τα έξοδα παραστάσεως. Η φωνή όλου αυτού του κόσμου δυστηχώς δυσκολεύεται να φτάσει στα περήφανα ώτα των βαρυκοούντων πολιτικών ηγετών της χώρας μας.

 Εγώ απο την άλλη, βλέπω την αυριανή μέρα σαν μια ταπεινή ευκαιρία εκδήλωσης των πεποιθήσεων μου γύρω απο την πραγματικότητα που αρχίζει να γίνεται ασφυκτική γύρω μας. Και πάνω σε αυτήν την δύσκολη πραγματικότητα έχουμε και συνηγόρους τύπου Αυτιά να μας ζαλίζουν τα αυτιά για τις προσπάθειες που προσωπικά κατέβαλαν για την συμμόρφωση της εκάστοτε κυβέρνησης με τις  λαϊκές απαιτήσεις που βέβαια δεν έχουν  άλλους εκφραστές παρά μόνο τους ίδιους.

Αηδία και ντροπή αισθάνομαι όταν εκπροσωπούμαι απο αυτούς που δημιουργούν την άποψη, την καλλιεργούν την τιθασεύουν και μετά απο λίγο την ξεχνούν γιατί δεν είναι πλέον ‘Θέμα’. Τα δικαιώματα που πολέμησαν να αποκτήσουν οι σημερινοί πολιτικοί άρχοντες έρχονται να μας τα αρπάξουν λες και ήταν ποτέ προσωπικές τους διεκδικήσεις.

Ακούω ιστορίες εκμετάλευσης απο παντού, για παιδιά που δουλεύουν με μηχανάκια ΄deliverades’ οι λεγόμενοι που αναγκάζονται να βγαίνουν στους επικίνδυνους δρόμους με όλες τις καιρικές συνθήκες , με σμπαραλιασμένα μηχανάκια που φτύνουν βενζίνη πάνω στον κύλινδρο με κίνδυνο ανάφλεξης ανά πάσα στιγμή , με θεόστραβες ρόδες και ανύπαρκτα φρένα πρέπει να εκτελέσουν δρομολόγια όσο το δυνατόν γρηγορότερα χωρίς να έχουν ασφαλιστικά δικαιώματα και με μισθούς 600-650 ευρώ.

 Τα περήφανα γερατεία που μέσα σε αυτά συγκαταλέγονται πλέον και οι γονείς μου, έκαναν έναν αγώνα και βλέπουν σήμερα τους κόπους τους να αναλώνονται μέσα στο πρώτο 15μερο και βλέπεις τους ίδιους να κλαίνε που δεν μπορούν να προσφέρουν αυτά που θέλουν στα ανήψια τους. Και αναρωτιέμαι, τι είδους πολιτικοί είναι αυτοί που στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και των ανοιχτών αγορών , κάνουν τους πολίτες της χώρας τους να δυσανασχετούν και να απελπίζονται απο την καθημερινότητα τους.

 Και άλλοι τόσοι και τόσοι, δάσκαλοι, καθηγητές που έχουν την τύχη τουλάχιστον να έχουν συνδικαλιστικά όργανα ακόμα και αν αυτά τα όργανα πολλές φορές λειτουργούν μόνο κάτω απο τις πολιτικές σκοπιμότητες που προτάσει η εκάστοτε παράταξη. Και όλοι οι υπόλοιποι – οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι ιδιωτικοί υπάλληλοι που πλέον δεν έχουν την τύχη να εκπροσωπούνται απο συνδικαλιστικές οργανώσεις – αυτοί που μάχονται την καθημερινή αβεβαιότητα και αντιμετωπίζουν τις επιθυμιές και τα θέλω των αφεντικών σαν προσταγή… ελπίζω πως θα βρεθούν αύριο στο κέντρο της Αθήνας για να διαδηλώσουν για το μέλλον τους για τα παιδιά τους για όλους.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: